[ ភាគទី12 ]
មកហើយហ្អ? អូយ ឯងទេហ្អ?
ថី?
បើឯងមក គួរតែប្រាប់យើងមុនទៅ
សុំទោស ទើបនឹកឃើញ
អូយ ....
យើងប្រាប់ហើយថាកុំឲ្យប៉ះវា?
យើងមិនបានប៉ះទេ
ឯងទើបមកដល់ទេហ្អ?
អឺ ថី?
មិនអីទេ យើងស្មានតែឯងមកយូរហើយ លឺសំលេងដូចមនុស្សចូលមក
ចឹងបានយើងគិតថាឯងមកផ្ទះហ្នឹងណា
វ៉ូវ មានន័យមែន!
ពួកគេទៅជីកផ្នូរភ្លាម គ្រាន់តែដឹងរឿង
ហើយពួកគេបានឃើញគ្រោងឆ្អឹង
ពេលនោះហើយបានគេ ឃើញមេរោគនេះ
ចុងក្រោយពួកយើងបានរកឃើញហើយ
ដើមកំណើតរបស់ VBT-01
តែនៅក្នុងសៀវភៅនេះ មិនទាន់មានដំណោះស្រាយទេ
គេនិយាយតែពីវាទេ
បើសិនជាគាត់នៅរស់ គាត់ប្រាកដជាសរសេរដំណោះស្រាយ
រឿងមួយទៀត
ពួកឯងទុកឯកសានៅ កន្លែងធ្វើការមែនទេ?
វាជាឯកសារនៅក្នុងមន្ទីពេទ្យ
ពួកយើងបានសង្កេតមើលរាល់ថ្ងៃ
ឆ្នាំមុន ខ្ញុំបានធ្វើការស្ម័គចិត្តនៅ Kochenia
ពេលនោះមានមនុស្សចាស់ម្នាក់ ស្លាប់ដោយសារជំងឺ
ពេលខ្ញុំព្យាបាលគេ ស្រាប់តែភ្លាត់មានឈាមចូលមាត់ខ្ញុំ
ខ្ញុំមិននឹកស្មានថាវាទៅជាចឹងទេ
វ៉ូវ ពិតជាមានន័យមែន!
ពួកគេទៅជីកផ្នូរភ្លាម គ្រាន់តែដឹងរឿងហើយ
ហើយពួកគេមានរកឃើញគ្រោងឆ្អឹង
ពេលនោះហើយបានពួកគេ ដឹងពីមេរោគនេះ
ខ្ញុំច្រណែនឯងណាស់
លោកនាយករងសរសើរឯងរហូត
និយាយស្ងាត់តិចទៅ
មានតែពួកយើងទេ
បើមានអ្នកស្ដាប់លឺ ក៏គ្មានអ្នកដឹងដែរ
យើងច្រណែនឯងដល់ហើយ
អាចនិយាយគ្នាតិចបានអត់?
កុំនិយាយចឹងជាមួយយើងនៅក្នុងពេទ្យ
ហើយកុំនិយាយថាច្រណែនទៀតឲ្យសោះ
បើឯងហានម្ដងទៀត យើងមិនធានាថាមានរឿងអីទេ
ពួកយើងមិនទាន់បាននិយាយគ្នា ពីរឿងស្រាវជ្រាវទេ
មានមនុស្សច្រើនណាស់នៅពេទ្យ អាចទៅផ្ទះខ្ញុំបានអត់
បាន ចុះទៅប៉ុន្មាននាក់?
លោក ខ្ញុំ ដុកទ័រ​​ Choi
និងដុកទ័រ Yoo ជាអ្នកសង្កេតការណ៏
ល្អណាស់ ចឹងចាប់ផ្តើមយប់នេះចុះ
បាទ
ខ្ញុំមកបែបនេះរំខានអត់?
មិនអីទេ តែលោកមកមានការអីដែរ?
ខ្ញុំមកសួស្តីអ្នកទាំងពី
ហេតុអីមកចង់សួស្តី មនុស្សបង្កើត បញ្ហាដូចជាពួកខ្ញុំចឹង?
ជាងមនុស្សដែលឲ្យខ្ញុំទំនេរដែរ
ខ្ញុំចូលចិត្តមនុស្សដែល ធ្វើឲ្យខ្ញុំឈឺក្បាលរហូត
ចឹងបានមានការរីកចំរើន
មិនដឹងទេ ខ្ញុំមិនមែនជា មនុស្សដូចលោកនិយាយទេ
ចុះឪពុកលោកវិញ?
ដុកទ័រ Jung Han Su ជាម្ចាស់មន្ទីពិសោធន៏វិទ្យាសាស្រ្ត
ហើយក៏ជាមនុស្សដែលឆ្នើមដែរ
មានកិត្តិយសណាស់ដែលបាន ជួបកូនប្រុសគាត់បែបនេះ
ម៉េចបានជាលោកដឹង?
ខ្ញុំទើបតែដឹងដែរទេ
គ្មានអាថ៏កំបាំងទេក្នុងជិវិត
ហើយម្យ៉ាងទៀត ខ្ញុំមានអារម្មណ៏ថាពួកយើងជិតស្និតទៀត
ខ្ញុំសង្ឃឹមថាពួកយើងអាចបន្តទៅមុខបាន
ម៉េចបានគេដឹងពីរឿងប៉ាខ្ញុំចឹង?
ពីថ្ងៃនេះទៅ ឈប់ដាក់ឯកសានៅ កន្លែងធ្វើការទៀទ
បើសិនជាខ្ញុំអាចយកឯកសារលោកបាន ចឹងពួកគេក៏យកបានដូចគ្នា
មិនត្រឹមតែពិនិត្យទេ នេះដល់ថ្នាក់ស៊ើបការហើយ
ចឹងលោកគិតថាគេ ដឹងថាពួកយើងស៊ើបអីមែនទេ?
លោកមកជួបខ្ញុំមែនទេ?
ខ្ញុំមើលទៅលោកមិនចេះខ្មាស់ទេ ដែលលួចឯកសារគេចឹង
ខ្ញុំមិនបានតាមដានអីទេ
ខ្ញុំបានមើលតែឯកសារនេះមួយទេ ព្រោះវាមើលទៅចំលែក
មិនថាលោកជាអ្នកលួចឬមិនមែនទេ
ក៏លោកមើលឯកសារគេដែរ
ដុកទ័រJung Han Su បានទៅKochenaiដែរ
ហើយគាត់ជាអ្នកបានរក ឃើញមេរោគមួយនេះ
បាទ ខ្ញុំដឹងហើយ
នេះជាកិច្ចការដែលលោកដុកទ័រ បានសំរេច
ខ្ញុំក៏ចង់ដឹងពីបញ្ហាទាំងនេះដែរ
លោកមិនដឹងឯកសារអីពី ដុកទ័រ Jung ទេហ្អ?
បាទ ខ្ញុំមិនដឹងទេ
លោកដុកទ័រJung ជាអ្នកស្រាវជ្រាវ តែខ្ញុំឆ្លងដោយមិនប្រយ័ត្ន
ពួកយើងគឺខុសគ្នា
ហើយពួកយើងមិនដែល និយាយរកគ្នាទេ
ចឹងលោកមិនស្គាល់ ដុកទ័រJung ទេហ្អ?
ខ្ញុំធ្លាប់ឃើញគាត់ តែមិនដែលស្គាល់ទេ
អូ
បើសិនជាមានសំនួរអី សួរមកចុះ
ខ្ញុំគ្មានអាថ៏កំបាំងជាមួយលោកទេ
ចែករំលែករឿងអាថ៏កំបាំង វាពិតជាមានន័យណាស់
តែខ្ញុំមិនបានសំដៅទៅលោកទេ
បាទ
ឈឺអត់?
អូខេ ចុះកន្លែងនេះ?
ល្អណាស់ ចុះកន្លែងនេះ?
ធ្វើស្អីឯងហ្នឹង?
មិនអីទេ ប្រហែលជាចុចជ្រុលហើយ
ខ្ញុំសុំទោស
ខ្ញុំធ្វើអីហ្នឹង....
ខ្ញុំសុំទោស លោកដុកទ័រ
ខ្ញុំសុំទោស
ខ្ញុំគ្មានពាក្យអីត្រូវនិយាយទេ
ខ្ញុំសុំទោសណា ហើយក៏អរគុណដែរ
ទេ ខ្ញុំគួរតែសំរេចកាងារមួយនេះ
កុំនិយាយចឹងអី ខ្ញុំមានអារម្មណ៏ថាខុសណាស់
ចុះរឿងដាក់ទោស គឺកាត់ប្រាក់ខែ
លោកប្រធាននិយាយថា គាត់កាត់ប្រាក់ខែខ្ញុំតិច
ធូរទ្រូងតិច ចាំខ្ញុំដោះស្រាយរឿងកាត់លុយនោះចុះ
អរគុណ
ដុកទ័រ Min ទោះបីជាខ្ញុំជួយបានតិច តែខ្ញុំគាំទ្រនាងជានិច្ចណា
បើសិនជាមានបញ្ហាអី ប្រាប់ខ្ញុំមកណា
ខ្ញុំនិងជួយគ្រប់យ៉ាងណា
អរគុណ
ព្រះអើយ ខ្ញុំយល់ហើយ
មិនបាច់បារម្មណ៏ទេ
Sister!
អូ ... Soo Yun
សុខសប្បាយអត់?
ចាស
ចុះប៉ាឯងវិញ?
ចាស
ម៉េចបានកូនមកចឹង?
នេះជាសំបុត្រអរគុណ
ខ្ញុំអរគុណដែលអ៊ុំ ជួយបន់ឲ្យប៉ាខ្ញុំ
អូ ពិតជាឆ្លាតមែន
ខ្មាស់ណាស់ ចាំខ្ញុំទៅបាត់ ចាំអានណា
ចាស ចឹងក៏បាន
មានរឿងអីមែនទេ?
ព្រោះតែបងស្រី បងប្រុសឯងនៅក្រៅ
បងស្រី បងប្រុស?
ពួកគេក្មេងដែលអ៊ុំចិញ្ចឹម
ឯងមានប៉ាម៉ាក់ ឯងមានក្តីស្រលាញ់ពួកគាត់
តែក្មេងទាំងនោះ ពួកគេមិនអាចរស់នៅដោយគ្មានអ៊ុំបានទេ
ពួកគេគ្មានអ្នកណាទៀតទេ
ពួកគេមិនអាចគ្មានអ៊ុំបានទេ
នាងត្រូវការឈាមអ្នកឆ្លងជំងឺមែនទេ?
ចាស ជំហានដំបូង យើងត្រូវប្រើឈាមអ្នកមានជំងឺនេះ
ហើយពួកយើងមានលិទ្ធផលហើយ
ខ្ញុំ​ជឿ​ជាក់​ថា​ការ​ប្រើ​ឈាម​ឆ្លង​មេរោគ អាចមានប្រសិទ្ធភាព
នាងមានដឹងថាមានគ្រោះថ្នាក់កំរឹតណាអត់?
ចាស ខ្ញុំដឹងទាំងអស់
នាងមិនអាចប្រើវា ក្នុងគោលបំណងអីបានទេ
ចាស
ម៉េចបានអារម្មណ៏ខ្ញុំចុះឡើងចឹង?
ចុះឡើងម៉េច?
ខ្ញុំមានន័យថាអ្នកជំងឺចំលែកណាស់
ពួកគេមានរោគសញ្ញាចំលែក
ហើយអ្នកខ្លះទៀតដូចជាស្លាប់ចឹង
តែហេតុអីបានមន្ទីពេទ្យយើងស្ងប់ស្ងាត់ម្លេះ?
បើនាងនៅតែមានអារម្មណ៏បែបនេះ វាមិនអាចជួយអីបានទេ
តានតឹងណាស់
មានអារម្មណ៏ពិបាកណាស់ ក្នុងស្ថានភាពបែបហ្នឹងអី
ពួកយើងត្រូវស្រាវជ្រាវយប់ហ្នឹង មកផ្ទះខ្ញុំមក
ខ្ញុំជាអី? ជាអ្នកស៊ើបការណ៏
អង្កេតអីទៅ
ចង់ថាខ្ញុំចេះដឹងរឿងគេហ្អ
នាងពិតជាគិតអីស្មុគស្មាញណាស់
វាមិនមែនជាការស្រាវជ្រាវនាងទេ
ខ្ញុំលះបង់តិចចុះចឹង
បើលោកមានទិន្ន័យអី ផ្ញើរវាមកខ្ញុំមក
នាងដឹងអីខ្លះទៅ?
ខ្ញុំខឹងណាស់ ពេលលោកនិយាយចឹង
តែខ្ញុំគិតថាលោកដាស់តឿនខ្ញុំទេឥលូវនេះ
ឥលូវការចំអកទាំងនោះ ធ្វើឲ្យខ្ញុំរឹងមាំទេ
ខ្ញុំជាមនុស្សធំហើយ
ខ្ញុំមកទីនេះ ព្រោះខ្ញុំរឿងស្នើរសុំមួយ
ពីពេលនេះទៅ ដកខ្លួនចេញ ពីរឿងផ្ទៃក្នុង ក្នុងពេទ្យទៀតទៅ
ហើយទទួលខុសត្រូវ ទំនាក់ទំនងខាងក្រៅវិញ
ថាម៉េច?
មានកាងារតិចនាងមិនសប្បាយចិត្តទេហ្អ?
ខ្ញុំជាអ្នកទទួលខុសត្រូវទាំងអស់
ហើយលោកមិនបាច់សំរេចចិត្តជំនួសទេ
បើសិនជាលោកប្រធានមិនបញ្ជារមកទេ ខ្ញុំមិនស្ដាប់តាមទេ
ម៉េចបាននាងលេងល្បិចហ្នឹងទៀតចឹង?
បង្កររឿងរហូត...
ចូលមក!
ខ្ញុំសុំទោស ខ្ញុំសុំទោស លោកស្រី
ពីនាក់នាងមើលទៅ ប្រើវិធីចាស់ទៀតហើយ
អរគុណណាស់ ដែលឲ្យមនុស្សគ្មានកំហុស មានបញ្ហារហូត
ខ្ញុំមិនព្រមចេញពី តំណែងគ្រប់គ្រងក្នុងពេទ្យេ
លោកស្រី នេះជាលើកទីបីហើយមែនទេ?
សូកប៉ាន់​ជា​សមាជិក​នៃ​ក្រុម​ឱសថ​ថ្មី ការ​ធ្វើ​ផែនការ​រត់ពន្ធ​សំណាក​ឈាម​ចេញ...
ហើយឲ្យគេផ្សាយពីក្រុមថ្នាំថ្មីទៀត
ខ្ញុំអាចលើកលែងឲ្យនាង
តែខ្ញុំគិតថាលោកនាយក មិនព្រមទេ
វ៉ូវ ស្វាគមន៏អ្នកទាំងអស់គ្នា!
សួស្តី Luvvy!
រីករាយដែលជួបគ្នាម្ដងទៀត ដុកទ័រ Yoo Ri Ta
ស្អីគេហ្នឹង?
ជារបស់លេងនៅផ្ទះ
លោកប្រុស​ ខ្ញុំស្រលាញ់លោក...
រីករាយដែលជួបគ្នា បាទ ស្វាគមន៏លោក!
អូ កំពស់ 168
ប្រើ 36-24-34
ភាគរយ​ខ្លាញ់​នៅ​ក្នុង​ពោះ 34​%
ឯងនិយាយពីអីហ្នឹង?
និយាយពីមនុស្សដែល ឈរនៅខាងមុខខ្ញុំហ្នឹងហើយ
ស្អីគេហ្នឹង...
Soo Eun ចាស សួស្តី
ខ្ញុំចង់ដឹងថាពេលណាបានជួបនាងទៀត
ខ្ញុំរងចាំថ្ងៃជួបនាងយូរហើយ
ខ្ញុំដូចគ្នា ប៉ុន្តែតែតិចទេ...
អ្នកទាំងពីបេះដូងលោតណាស់
លិទ្ធផលវិភាគ សូមប្រុងប្រយ័ត្នផង
អូ ...
ព្រះអើយ!
ដំបូង យើងត្រូវដឹងថាមេរោគនេះឈ្មោះអីសិន
ដឹងស្រាប់ហើយថា ទិន្ន័យវាខូចខ្លះ
V អីទេ VBT-01
ជាមេរោគបីសាចជញ្ជក់ឈាម
វាមិនឆ្លងតាមរយះការប៉ះទេ
ទាល់តេឈាមចូលទៅក្នុងខ្លួន ទើបអាចឆ្លងបាន
ហើយមានតែមនុស្សទេ ដែលអាចឆ្លងវាបាន
សត្វមិនអាចឆ្លងបានទេ
ពេលដែលឈាមអ្នកមានជំងឺនោះ ស្រក់ទៅលើអ្វីមួយ
វាដុះលឿនជាងមុន
ហើយវាក៏មិនសូវឃើញដែរ
ចឹងហើយបានស្មៅនោះ ដោះលឿន....
ម៉េចបានជាលោកដឹងរឿងនេះ?
ម៉ាក់ខ្ញុំបានទុកឯកសារខ្លះឲ្យខ្ញុំដឹង
បាទ
ចាំខ្ញុំឲ្យវាទៅលោក ពេលលោកចេញទីនេះ
ល្អណាស់ អរគុណ
ការពិត ខ្ញុំបានអានច្រើនដែរហើយ
ទំនាក់ទំនងរវងាមេរោគនោះ វាម៉េចដែរ?
ខ្ញុំឃើញវាមានចំនុចមួយ
វា​ត្រូវ​បាន​ទាក់ទង​ទៅច្រើនណាស់
វាមាន​អង់ស៊ីម​ដែល​បន្ថែម ម្តង​ទៀត​លំដាប់ DNA មួយ
តាមការសិក្សា វាមានការប៉ះពាល់ណាស់
ត្រូវហើយ
ពេលដែលមេរោគនេះចូលទៅក្នុងខ្លួន វាជួយពន្យាភាពចាស់
ចឹងអ្នកមានមេរោគនេះ អាចរស់បានដល់ពី 250 ទៅ300ឆ្នាំហ្អ
អូ អស្ចារ្យមែន
ពេលក្មេងឆ្លងមេរោគនេះ គេក៏ឈប់លូតលាស់
ប្រើ ប្រាំ​ឬ​ប្រាំមួយ​ឆ្នាំ​ក្រោយមក វាក៏ក្លាយ​​​ជា​សកម្មមួយ
ហើយរាងកាយពួកគេ មើលទៅត្រឹមអាយុ20ឆ្នាំ
មើលទៅវាមិនអាចទេ
យ៉ាងហោចណាស់ ក៏យើងដឹងខ្លះដែរ
ចាប់តាំងពីវាមិនបាន រាលដាលមេរោគនេះ
បើសិនជាមានមែន ប្រាកដជាមានមនុស្សច្រើនណាស់
ខ្ញុំសុខចិត្តរស់នៅ ទាំងកប់វាបែបនេះ
គេទៅអស់ហើយ នាងនៅធ្វើអីទៀត
ខ្ញុំទៅហើយ
អូ លោកជូនខ្ញុំទៅផ្ទះអត់?
ចាធម្មតាខ្ញុំមិនចូលចិត្តទេ
តែកាលមុនខ្ញុំមិនព្រមហើយ លើកនេះខ្ញុំឲ្យឱកាសលោកចុះ
លោកឆាប់មកតាមខ្ញុំមក
នេះជាគំនិតនាង ឬទំលាប់នាង
លោកគិតថាខ្ញុំជាអី?
ថ្ងៃនេះពិសេសណាស់
មានអារម្មណ៏មិនធម្មតា
ម៉េចទៅ?
មានអារម្មណ៏ថាមានមនុស្ស ចូលមកផ្ទះខ្ញុំ
មនុស្សនៅម្នាក់ឯងមានអារម្មណ៏ចឹងហើយ
មិនមែនចឹងទេ
កាលមុន ខ្ញុំមកដល់ផ្ទះ មានចំរៀងបើកចោលហ្មង
ប្រាកដជាមានរឿងអីហើយ
មើលលោកទៅ
មើលទៅមុខក្រៀមណាស់
ក្រៀមៗ?
លោកស្លៀកពាក់ដូចជា Grim Reaperចឹង
Grim Reaper? ខ្ញុំជាដុកទ័រទេ
ពេលខ្ញុំមើលទៅលោក
គឺមើលឃើញបែបនេះ លោកអាចទៅបានហើយ
បើពាក់មួកទៀត រឹតតែដូចខ្លាំង
គេមានស្ទាយផ្ទាល់ខ្លួន លោកទៅណាអត់ចុងអាទិត្យនេះ?
ហេតុអីបានសួរចឹង?
ទំនេអត់?
ឲ្យពេលខ្ញុំពីម៉ោងមក
ខ្ញុំមិនចង់ទេ
ធ្វើតាមខ្ញុំនិយាយទៅ កុំប្រកែកអី
លោកគិតថាខ្ញុំទំនេរណាស់មែន?
ម៉េចបាននាង ....?
ពេលដែលមនុស្សឆ្លងមេរោគនេះ ត្រូវសន្លប់យ៉ាងតិចពីថ្ងៃ
គេអភិវឌ្ឃន៏ខ្លួនពួកគេ ដំបូង ធ្វើឲ្យខ្លួនត្រជាក់សិន
រហូតត្រជាក់ដូចស្លាប់ចឹង
នេះហើយជារឿងព្រេង របស់បីសាចជញ្ជក់ឈាមនោះ
នាងចង់ចាក់ឈាមនេះចូលខ្លួនឯង ហើយរកកន្លែងសំរាប់ពេលពីថ្ងៃ
ចឹងបាននាងប្រញាប់រត់ទៅបែបនេះ
កាលពីខ្ញុំជួបនាងដំបូង ប្រាំឆ្នាំមុន
ខ្ញុំសប្បាយចិត្តណាស់
នាងមិនលោភលន់ដូចជាមនុស្សទេ
ខ្ញុំគិតថានាងអាចលះបង់ សំរាប់ការស្រាវជ្រាវខ្ញុំបាន
តែនាងចង់បានអ្វីមួយ លើសពីលុយ
នាងចង់ក្លាយជាមនុស្សពិសេស និងមានជីវិតដូចពួកយើង
ចឹងខ្ញុំសប្បាយចិត្តនិងសន្យានាងណាស់
បើនាងសំរេចកិច្ចការនេះបាន ខ្ញុំនិងឲ្យនាងដូចយើង
តែការសន្យានោះ
វាបានបាត់អស់ទៅហើយ
លើកលែងទោសឲ្យខ្ញុំផង ខ្ញុំលោភលន់ភ្លេចខ្លួន
អត់ទេ វាកើតឡើងហើយ
នាងជាមនុស្ស ហើយជាមនុស្សលោភលន់ទៀត
ខ្ញុំប្រឹងអស់ពីសមត្ថិភាពហើយ
ខ្ញុំប្រឹងគ្រប់យ៉ាងក្នុងការពិសោធន៏នេះ
តែអ្វីដែលខ្ញុំបានគឺបែបនេះមែនទេ
ខ្ញុំជឿថាខ្ញុំនិងជោគជ័យ ការស្រាវជ្រាវនោះ
បាទ
តែកាងារទាំងនោះ នាងមិនបានធ្វើដើម្បីខ្ញុំទេ
តែសំរាប់ខ្លួននាង
នេះជាវិធីមួយទៀត ឲ្យនាងរស់នៅរហូត
ខ្ញុំសង្ឃឹមថានាងនិងយល់
មើលតិចមើល
ខ្ញុំគិតថាវា ...
លោកមិនដូចកាលខ្ញុំ ឃើញនៅក្នុងព្រៃនោះសោះ
ដូចជាពាក់អាវពណ៌ប្រផេះមែន?
វាមិនស្អាតទេ
ខ្ញុំអាចពាក់អាវឈុត នៅក្នុងព្រៃនោះបានមែនទេ?
ពណ៌នោះវាងងឹតពេក មិនស្អាតទេ
ពាក់ចឹងទៅស្អាតតិច
ដូចនៅក្នុងបញ្ជីម្ហូបចឹង
កុំពាក់វាមើល! ដូចពួកជនពាលចឹង!
ថាម៉េច ? កាលមុនហៅ Grim Reaper ឥលូវជនពាលទៀត
ស្ងាត់ទៅ កាន់វាសិនទៅ
កាន់ចឹងទៅ
ចាំទីនេះសិនហើយ
អាចសាកបានអត់? ចាស បាន
មិនអីទេ
វាជារបស់ខ្ញុំទេ
លោកជួយជីវិតខ្ញុំច្រើនណាស់
ឲ្យខ្ញុំសងគុណលោកទៅ
មិនសប្បាយចិត្តទេហ្អ មកជាមួយខ្ញុំចឹង?
ទៅញ៉ាំអីអត់?
មិនអីទេហ្អ?
អត់យកវែនតាមកទេហ្អ?
វែនតាខ្ញុំទិញសងថ្ងៃមុនហ្អ?
ខ្ញុំទុកវានៅផ្ទះ
ម៉េចបានជាមិនយកមកចឹង?
ទិញមួយថ្មីទៅ
កើតអីហ្នឹង?
នាងមិនដឹងទេហ្អ? គេគ្រប់គ្នា.....
ចឹងលោកដោះវាចេញទៅ
ខ្ញុំឈឺភ្នែក បើខ្ញុំដោះវាចេញនោះ
កុំតវ៉ាទៀត តោះទៅ
ខ្ញុំទិញឲ្យផង
អរគុណហើយ ដែលនាងគិតពីខ្ញុំ
បាទ?
តាំងពីពេលណា?
លោកប្រធាន!
គាត់ទើបតែមានបញ្ហាកាលពីព្រឹកមិញទេ
ឆែកមើលជីបចរគាត់ទៅ
ចាស លោកប្រធាន
តាំងពីម៉ាក់ខ្ញុំស្លាប់ទៅ.....
Sister Sylvia ដូចជាម្ដាយខ្ញុំចឹង
គាត់កែកំហុសខ្ញុំទាំងអស់
ពេលដែលខ្ញុំសប្បាយចិត្ត
ក៏គាត់នៅជាមួយខ្ញុំដែរ
ហើយពេលដែលខ្ញុំពិបាកចិត្ត
គាត់ក៏នៅក្បែរខ្ញុំដែរ
អ្វីទាំងអស់ខ្ញុំបានទទួលពីគាត់
ហើយខ្ញុំបែរជាមិនដឹងថាគាត់ឈឺ
ខ្ញុំរវល់ធ្វើស្អីហ្នឹង?
នាងមិនបាច់បន្ទោសខ្លួនឯងទេ
ពេលដែលគាត់ភ្ញាក់ឡើង
ខ្ញុំត្រូវទៅពិនិត្យគាត់ម្ដងទៀត
ត្រូវហើយ
តែខ្ញុំមិនដឹងថា វាអាចកែប្រែបានអត់ទេ
ខ្ញុំដឹងហើយ ថាវាមិនអាចកែប្រែបានទេ
តែ ខ្ញុំត្រូវតែធ្វើអ្វីមួយ ទោះបីជាវាតូចក៏ដោយ
ខ្ញុំមិនចង់ឲ្យមានការសោកស្តាយទេ
ខ្ញុំដឹងថាខ្ញុំគួរធ្វើអីខ្លះ
ខ្ញុំជាដុកទ័រ
តែហេតុអីបានខ្ញុំព្យាបាលគាត់មិនបានចឹង?
បាទ
នេះជាកាលវិភាគត្រូវវះកាត់
អរគុណ ឯងទៅចុះ ចាស
Min Ga Yeon
ចាស?
តាំងពីម៉ាក់ឯងស្លាប់មក ឯងសោកស្តាយអីខ្លាំងជាងគេ?
គឺ.....
រឿងតិចតួច?
គឺរឿងដែលនាងមិនបាននិយាយទៅគាត់?
ឬមិនបានថែរក្សាគាត់បានយូរ?
ឬនាងទន់ជ្រាយនៅចំពោះមុខគាត់?
ចាស គឺរឿងបែបនេះហើយ
ហើយរឿងដែលស្ដាយខ្លាំងនោះ? មកពីមិនអាចជួយឲ្យគាត់រស់
សោកស្តាយខ្លាំង ឬតិច .... តែបើសិនជាគ្មានការស្លាប់
គ្មានការស្ដាយអីទាំងអស់
ញ៉ាំបាយនៅកូន?
ព្រះអើយ រឿងនេះមិនសំខាន់ទេ
គ្មានអីសំខាន់ជាងញ៉ាំទេ
លិទ្ធមីងមិនអីទេ កុំបារម្មណ៏អី
ចាស ខ្ញុំមិនបារម្មណ៏ទេ
វាជួយកាត់បន្ថយភាពឈឺចាប់ច្រើនណាស់
ចាស ខ្ញុំដឹងហើយ
ដូចពួកយើងគិតចឹង
គ្មានវិធីអីទេ
ចឹងវះកាត់ទៅ
ថាម៉េច?
ម៉េចបាននិយាយចឹង? វះកាត់ទៅ
លោកប្រធាន! នាងមិនដឹងទេ...
ពេលយើងវះកាត់គាត់ យើងអាចមានដំណោះស្រាយណា
បើសិនជាមានមែន ពួកយើងដឹងបាត់ហើយ
បើសិនជាខ្ញុំនៅក្មេងជាងនេះ ខ្ញុំឲ្យលោកវះកាត់បាត់ហើយ
ខ្ញុំសុខចិត្តប្រថុយហើយ
តែ....
ការសំរេចចិត្តឥលូវនេះ មិនត្រឹមត្រូវទេ
នាងគិតថានាងមិនស្ដាយក្រោយមែនទេ បើសិនជានាងមិនសាកសិន?
ខ្ញុំប្រាកដជាស្ដាយក្រោយ តែ....
ខ្ញុំជាគ្រូពេទ្យរបស់គាត់
ខ្ញុំជាអ្នកសំរេចចិត្ត
មិនបានទេ! បើសិនជាអត់ទេ...
ខ្ញុំប្រាប់ដំណោះស្រាយនាងមួយចុះ វាប្រាកដជាអាចបានផល
គឺឈាមខ្ញុំ
មួយដំណក់ បាត់មេរោគទាំងអស់
ហើយគាត់ក៏អាចរស់នៅបានយូរទៀត
លោកប្រធាន... ត្រូវហើយ
Sister Sylvia គាត់ត្រូវឆ្លងជំងឺនេះដែរ
ហើយក៏មានរោគសញ្ញាទាំងនោះ
អត់ទេ
ចុះនាង...
ចង់ឃើញគាត់ស្លាប់មែនទេ?
ឯងឆ្កួតមែន!
វះកាត់ម៉េចកើតទៅ បើគ្មានថ្នាំជំនួយផង?
ឥលូវនេះ ឯងមិនអាចវះកាត់បានទេ
ប្រាប់ប៉ុន្មានដងហើយ ហេតុអីបានមិនស្ដាប់ចឹង
រកថ្នាំជំនួយឲ្យយើងមក នៅសល់ពេលពីថ្ងៃ
មិនអីទេ បើសិនជាវាបានតែមួយពេល
អូយ ជិតឆ្កួតហើយ
សំរេចចិត្តខ្លួនឯង ហើយចង់បានពីថ្ងៃទៀត
គួរតែពិភាក្សាជាមួយខ្ញុំ មុនពេលសំរេចចិត្ត
គិតឲ្យច្បាស់សិនទៅ ហើយចាំប្រាប់ខ្ញុំ
លោកមកពីឆ្ញាយណាស់ អរគុណដែលមក
មិនអីទេ ខ្ញុំពេញចិត្តនិងមក
កន្លែងនេះតូចជាងកន្លែង ធ្វើការលោកពីមុន
តែកាងារនេះពិតជាល្អជាងមុន
ខ្ញុំសប្បាយចិត្តនិងនៅក្បែរលោក
សុំទោសផង លោកប្រធាន
កុំគិតថាខ្ញុំឆ្កួតណា
មានរឿងអី?
លោកមានសង្កេតពី Park Ji Sangអត់?
មើលទៅដូចបីសាចជញ្ជក់ឈាមអត់?
ឯងនិយាយស្អីហ្នឹង?
មុខ​ស្លេក​ហើយ​គេមើល​ទៅ​ក្មេង ច្រើន​ជាង​អាយុ​ខ្លួនច្រើនណាស់...
សូម្បីតែខ្លួនក៏ត្រជាក់ដែរ
សូម្បីតែដុកទ័រ Yoo ក៏សង្ស័យចឹងដែរ
បានហើយ ឯងឈប់មើល រឿងទៀតបានអត់?
ខ្ញុំនិយាយមែនណា
បើសិនជាលោកPark ជាបីសាច
ខ្ញុំប្រាកដជារត់សល់តែខោរក្នុងហើយ
មានន័យថាម៉េច?
មានដែលឃើញយើងនិយាយ ពាក្យអត់ប្រយោជន៏អត់?
ខ្ញុំមានអារម្មណ៏ស្មុគស្មាញណាស់
គាត់ជាមនុស្សម្នាក់ ដែលពួកយើងត្រូវការ
មើលទៅលោកដូចជាច្រឡុំរឿងអីមួយ
អត់ទេ
បើសិនជាមិនច្រឡុំទេ
ខ្ញុំគិតថាលោកមានរឿង ចង់និយាយជាមួយខ្ញុំហើយ
កុំយក Sister Sylviaដោយគ្មាន ការអនុញ្ញាតិ្តពីខ្ញុំ.....
ដូចកាលលោកធ្វើដាក់ អ្នកជំងឺChoi Woo Shik
បើសិនជាខ្ញុំ ខ្ញុំមិនឲ្យមានរឿងចឹងកើតឡើងទេ
ហេតុផលដែលលោកមិន និយាយពាក្យទាំងនេះ.....
ព្រោះខ្លួនឯងកំពុងគិត ពីអ្វីដែលបានធ្វើ
ហើយលោកមិនអាចវះកាត់បានទៀត
ឈប់និយាយរឿងគួរឲ្យចង់សើច ហើយចាប់អារម្មណ៏ពីខ្ញុំពេក
សំរាប់ Sister Sylvia...
លោកមិនមែនជាមនុស្សដែលគាត់ត្រូវការទេ
ចាំពាក្យដែលលោកនិយាយ ពេលទៅយកថ្លើមអត់
លោកនិយាយថា ថ្លើមនោះ គឺព្រះជាអ្នកប្រទានមកឲ្យ
ខ្ញុំមិនបានបកខាំលោកវិញទេ ខ្ញុំគ្រាន់តែរំលឹកពាក្យលោកនិយាយទេ
ខ្ញុំគិតវាអស់មួយថ្ងៃហើយ
ឲ្យឈាមលោកទៅអ៊ុំស្រី Sister Sylviaទៅ
ថ្ងៃនេះ ......ឥលូវនេះ
ថីហ្អ? លោកមិនចង់មែនទេ?
លោកមិនចង់ធ្វើវាទេហ្អតាំងពីដំបូង
លោកសប្បាយចិត្តវិញហើយហ្អ
ព្រោះតែឈ្មោះជាដុកទ័រ បានលោកខំប្រឹងរកវិធី
ចឹងបានលោករកឃើញវិធី ដែលលោកមិនត្រូវការ
តែពួកយើងអាចជួយជីវិតគាត់បានណា
លោកមិនចាំអ្វីដែលលោក អានពីសៀវភៅដុកទ័រ Jung Han Suទេហ្អ?
មេរោគនេះ និងរាលដាលពេញប្រទេស
សំរាប់ខ្ញុំ រឿងនេះធំខ្លាំងណាស់
លោកជួយជីវិតមនុស្សច្រើនណាស់ ដោយមិនប្រើឈាមលោកផង
កាលមុន ខ្ញុំមានអារម្មណ៏ថាដូច ជួយជីវិតមនុស្ស
តែឥលូវនេះ មានអារម្មណ៏ថាខ្ញុំត្រូវតែធ្វើ....
មានអារម្មណ៏ថា...បើខ្ញុំមិនធ្វើ ប្រាកដជាខុស
ដូចពេលខ្ញុំជួយនាងចឹង
គឺខ្ញុំចង់ជួយនាងទោះបី ត្រូវឲ្យឈាមខ្ញុំទៅក៏ដោយ
បើខ្ញុំមិនធ្វើចឹងទេ មានអារម្មណ៏ថា ខ្ញុំសំលាប់នាងហើយ
អារម្មណ៏ទាំងនោះរបស់លោក គឺគ្រប់គ្រាន់ហើយ
សំរាប់ទាំង Sister Sylviaនិងខ្ញុំ
ចឹងខ្ញុំធ្វើតាមវិធីម្សិលមិញ
ជំនួសវិញ...
ឲ្យខ្ញុំវះកាត់ទៅ
មិនមែនជាអ្នកឆ្លងជំងឺPark Ji Sang ទេ
តែគឺដុកទ័រ Park Ji Sang
ខ្ញុំសុំនាងចុះ
ចុះបើលោកធ្វើចឹង សុខភាពលោកម៉េចទៅ?
ចាំខ្ញុំថែវា កុំបារម្មណ៏អី
សួស្តី ខ្ញុំជាអ្នកគ្រប់គ្រងថ្មី របស់ក្រុមថ្នាំថ្មី ឈ្មោះJoo In Ho
ខ្ញុំមកធ្វើការជាមួយអ្នកទាំងអស់គ្នា
ចឹងអ្នកគ្រប់គ្រងSuhទៅណាហើយ?
អូ នាងប្តូរទៅអាមេរិចវិញ
បាទ
អ្នកគ្រប់គ្រងថ្មី រួសរាយណាស់ហ្ន
ត្រូវហើយ មើលទៅចិត្តល្អទៀត
បើលោកធ្វើចឹង ខ្ញុំមិនសប្បាយចិត្តទេ
កុំធ្វើចឹងទៀត
Ji Sang មកនេះ
ខ្ញុំរកវាឃើញហើយ
ពីថ្ងៃសោះ ពិតជាគួរឲ្យចង់សើចមែន
វាជំនួស Atasin​? បាទ បាន
ចឹងប្រាប់យើងមក
វាឈ្មោះថា Tumatox
Tumatox​?
វា​ប្រើ​សម្រាប់​កាត់​បន្ថយភាព​សរសៃប្រសាទ និងស្រាវជ្រាវកាលពី 3ឆ្នាំមុននៅU.S
ប្រើ វា​បាន​មក​នៅ​លើ​ទីផ្សារ​នៅ​ខែ​វិច្ឆិកា​ឆ្នាំ​មុន
តែពេលដែលលក់នោះ ត្រូវមានការហាមឃាត់វិញ
ប្រភេទអីទៅ?
រារាំង​ហួសហេតុ​នៃ​ប្រព័ន្ធ​សរសៃប្រសាទ និង​សកម្មភាព​ក្រពេញ​សេម្ហៈ​
ចុះគ្រប់គ្រងអារម្មណ៏អត់?
គំនិតខ្ញុំ វាខ្លាំងតែមួយចំនុចគត់
វាពិបាកនិងទប់ទល់ប្រព័ន្ធប្រសាទ
ច្បាស់អត់? ប្រហែលជា70%
លើសពី50% ច្បាស់ហើយ
បានហើយ យកវានៅណា?
វាស្រប់ច្បាប់អត់...
វាមកដល់ស្អែកហើយ
តែជិតដល់ថ្ងៃវះកាត់ហើយ យើងមិនអាចតេស្ត៏វាបានទេ
មិនអីទេហ្អ?
អូ មិនអីទេ
អូ ឯងដឹងអត់
ថ្នាំនេះ.... ថី?
កាពិតគឺ...
ដុកទ័រYoo Ri Ta ជាអ្នកប្រាប់រឿងនេះ
នាងផ្ញើរសារមកខ្ញុំ
វាពិបាករកខ្លាំងណាស់
នាងមើលទៅមិនបានគេងទេ
គិតអីហ្នឹង?
យើងពិបាកប្រាប់ណាស់
បើសិនជាពិបាក និយាយចេញមកណា
អូ ...
ដៃបែកញើសហើយ ម៉េចបានចាប់យូរម្លេះ?
ខ្ញុំកាន់បែបនេះរហូត ទាល់តែមានកំដៅ
Sister ចាស
ខ្ញុំគួរជួយឲ្យបងស្រី រស់បានយូរអត់?
មិនអីទេ
ទោះបីជាមានប៉ុណ្ណាក៏ដោយ ក៏មិនអាចជួយជីវិតមនុស្សបានដែរ
ខ្ញុំអាចធ្វើបានណា
មានលុយធ្វើអីក៏បានដែរណា
ទោះមានលុយច្រើនប៉ុណ្ណា កុំយកវាមកលេងជាមួយជីវិតណា
ទុកលុយ
ខ្ញុំមិនមែននិយាយលេងទេ
ពួកយើងកំពុងមានថ្នាំថ្មីនៅមន្ទីពេទ្យ មិនអីទេ
ខ្ញុំមិនចាប់អារម្មណ៏ទេ
ប្រើវាជាមួយមនុស្សដែលត្រូវការវាទៅណា
មើលជីបចរអស់ហើយ ធម្មតាទាំងអស់
Scalpel
Retractor
មានបញ្ហាមែនទេ?
ខ្ញុំគិតថាលោកប្រធានPark Ji Sang ធ្វើមិនបានទេ
បើសិនជាខ្ញុំធ្វើក៏ដូចគ្នា
Bovie
លោកប្រធាន
និយាយមក
ឈប់ធ្វើទៀតទៅ
ខ្ញុំគិតថានេះជាវិធីល្អបំផុតហើយ
បើយើងវះកាត់ទៀត ប្រាកដជាមានបញ្ហាហើយ
អត់ទេ បន្តរទៀត
ឈប់ត្រឹមនេះទៅ
ពួកយើងត្រូវប្រឹងឲ្យអស់ពីសមត្ថិភាព
ពេទ្យវះកាត់ត្រូវធ្វើម៉េចខ្លះ?
ខ្ញុំនិយាយបែបនេះ ព្រោះខ្ញុំក៏ជាពេទ្យដែរ
ប្រឈមមុខកាពិតទៅ
ដើម្បី Sister Sylvia
ខ្ញុំអាចធ្វើវាបាន
លោកប្រធាន......
ពួកយើងវះគាត់ហើយ ម៉េចបានត្រូវឈប់ដេរចូលវិញ?
គួរតែ...
ធ្វើអ្វីមួយហើយ
ខ្ញុំចង់បានបែបនេះ
តែ....
ខ្ញុំគិតថាវាមិនមែនជាវិធីល្អទេ
លោកប្រធាន Park
ខ្ញុំក៏យល់ស្របនិងដុកទ័រឭ Yooដែរ
ខ្ញុំគិតថាពួកយើងធ្វើគ្រប់គ្រាន់ហើយ
លោកមានគំនិតចង់ធ្វើបែបនេះ
ខ្ញុំអរគុណខ្លាំងណាស់
យើងដេរគាត់ចូលវិញ
Suture
ការវះកាត់នេះ មានតំលៃជាងឈាមលោកទៅទៀត
ពួកយើងគ្រាន់តែវះ ហើយដេរចូលវិញហ្នឹង
ហៅថាវះកាត់ដែរ?
អត់ទេ
វាជាការវះកាត់សំរាប់ពួកយើង
ខ្ញុំដឹងថា Sister ប្រាកដជាសប្បាយចិត្ត
ហើយខ្ញុំអរគុណលោកណាស់
ដែលនៅខាងខ្ញុំ ដោយមិនស្ដាយក្រោយ
ពិតមែនអត់? ចាស
មើលទៅដូចជានាងដឹងរឿង របស់លោកប្រធានPark ហើយ
ឯងចង់និយាយថាដុកទ័រYoo ដឹងថាលោកប្រធានPark កើតអីមែនទេ?
ចាស មើលទៅទឹកមុខគាត់
និងដុកទ័រYoo ខ្ញុំគិតថាគាត់ដឹង
មានមនុស្សច្រើនហើយដែលដឹង
នាងប្រហែលជាមិនដឹងពីតំលៃនៃវាទេ
យើងនិងឲ្យនាងដឹងតំលៃវាម្ដង
Soo Eunមែនទេ?
ឯងគេងមែន?
អេ
Soo Eun?
យើងមកប៉ុន្មានដងហើយ
ហេតុអីបានមិនចំណាំចឹង?
យើងជាអ្នកចំណាំ
ពួកឯងជាអ្នកណា?
ឯង!